Przygotowujesz się do oglądania serialu Netfliksa? Sprawdź, od czego zacząć przygodę z książkowym Wiedźminem

Artykuł/Książki 26.03.2019
Przygotowujesz się do oglądania serialu Netfliksa? Sprawdź, od czego zacząć przygodę z książkowym Wiedźminem

Przygotowujesz się do oglądania serialu Netfliksa? Sprawdź, od czego zacząć przygodę z książkowym Wiedźminem

6 powieści, kilkanaście opowiadań, a na ich podstawie gry, film i nadchodzący serial Netfliksa. Sprawdźcie, od czego zacząć czytanie opowieści o wiedźminie Geralcie od Andrzeja Sapkowskiego. 

Dziękujemy, że wpadłeś/-aś do nas poczytać o filmach i serialach. Pamiętaj, że możesz znaleźć nas, wpisując adres rozrywka.blog.

Gdy zaczynałem przygotowywać się do napisania tego tekstu z pewnym zaskoczeniem zauważyłem, że nie będzie to tak prosta sprawa, jak może się wydawać. W tym momencie wiedźmiński świat pióra Andrzeja Sapkowskiego składa się z pięciotomowej sagi, dwóch tomów opowiadań, jednej pozornie niezależnej powieści, a także z opowiadania, które rzutem na taśmę znalazło się w kanonie i jednego, które mogłoby aspirować, żeby się w nim znaleźć.

I pozornie sprawa wydaje się dość prosta, bo jeśli ktoś nie czytał jeszcze nic z tej bogatej serii, to wystarczy, że zacznie od… początku, a więc będzie czytał książki z grubsza w kolejności wydawania kolejnych tomów.

Jak czytać „Wiedźmina” – kolejność wydań:

„Ostatnie życzenie” – zbiór opowiadań

W jego skład wchodzą opowiadania: „Głos rozsądku”, „Wiedźmin”, „Ziarno prawdy”, „Mniejsze zło”, „Kwestia ceny”, „Kraniec świata”, „Ostatnie życzenie”.

„Miecz przeznaczenia” – zbiór opowiadań

wiedźmin od Netfliksa

W jego skład wchodzą opowiadania: „Granica możliwości”, „Okruch lodu”, „Wieczny ogień”, „Trochę poświęcenia”, „Miecz przeznaczenia”, „Coś więcej”.

Opowiadania z obu tomów stanowią niezłe wprowadzenie do wiedźmińskiego świata. Opowiadają o przygodach Geralta w sposób niechronologiczny, ale nie ma to wielkiego znaczenia, bo niemal każde z nich stanowi zamkniętą i spójną całość. W zasadzie poza kilkoma wyjątkami można czytać je na wyrywki, chociaż kolejność poszczególnych opowiadań może być o tyle istotna, że zostały one ułożone tak, aby możliwe dobrze korespondować ze sobą – widać to zwłaszcza po tomie „Ostatnie życzenie”, którego teksty oddziela podzielone na części opowiadanie „Głos rozsądku”.

Ponadto opowiadania stanowią wprowadzenie do powieści. Zapowiadają wątki i przedstawiają bohaterów, których problemy będziemy obserwować w kolejnych powieściach.

Saga o wiedźminie – 5 powieści

  • „Krew elfów”
  • „Czas pogardy”
  • „Chrzest ognia”
  • „Wieża Jaskółki”
  • „Pani Jeziora”

Powieściowa seria w świecie wiedźmina to już nie proste opowiadania, a cała saga, która równie mocno co losami Geralta zajmuje się tym, jak wygląda i będzie wyglądał świat po inwazji Nilfgaardu. Dużo tu polityki, ale nie brakuje również wątków awanturniczych (wyjątkowo dobrze widać to zwłaszcza w tomie „Chrzest ognia”). Saga jest istotna z wielu powodów. Po pierwsze wprowadza wielu nowych bohaterów, po drugie rozbudowuje świat, z czego potem tak chętnie będą korzystać twórcy gier komputerowych. Do tego stopnia, że wątek konfliktu z Nilfgaardem będzie przewijał się nie tylko w kolejnych częściach komputerowego „Wiedźmina”, ale również będzie jednym z głównych tematów gry „Thronebreaker”.

Drugim powodem jest to, że fabuła zamyka wielkie wydarzenie rozpoczęte w opowiadaniach i jest historią tak imponującą rozmachem, że wystarczy na wiele sezonów serialu Netfliksa. Oczywiście powiedzenie, że „zamyka definitywnie” byłoby tu pewną przesadą.

Jako pierwsze uzupełnienie sagi – „Sezon burz”

„Sezon burz” to powieść wydana w 2013 roku, która ukazała się mimo tego, że Andrzej Sapkowski zarzekał się, że nic w świecie wiedźmina już nie powstanie. Fabuła rozgrywa się, jak można spekulować, niedługo przed akcją opowiadania „Wiedźmin” z tomu „Ostatnie życzenie”. Nie jest ona bezpośrednio powiązana fabularnie z pięciotomową sagą, można więc powieść przeczytać w dowolnym momencie. Warto jednak zwrócić uwagę, że z epilogiem, chociaż jest bardzo niejasny, warto zapoznać się już po przeczytaniu „Pani jeziora”, chociaż nie jest to konieczne.

Jako drugie uzupełnienie „Droga, z której się nie wraca” z tomu „Coś się kończy, coś się zaczyna”

„Droga, z której się nie wraca” to opowiadanie, którego akcja rozgrywa się w świecie fantasy. Początkowo Sapkowski nie planował go jako części większej całości. Dopiero później, gdy cykl wiedźmiński powstawał, autor uznał, że szkoda mu żeńskiego imienia, które wymyślił na potrzeby „Drogi…”. W opowiadaniu pojawia się czarodziejka i wojownik, którzy mają się ku sobie, Sapkowski więc na pewnym etapie uznał ten tekst za historię rodziców Geralta. Z resztą echa tych bohaterów słychać w opowiadaniach i powieściach.

Niekanoniczny dodatek – „Coś się kończy, coś się zaczyna” ze zbioru pod tym samym tytułem

„Coś się kończy, coś się zaczyna” to opowiadanie, które oferuje szczęśliwe zakończenie dla najważniejszych bohaterów sagi, zbyt szczęśliwe. Andrzej Sapkowski zaznacza jednak, że to żart i dodatkowo napisany został na okoliczność ślubu znajomych. Nie zmienia to jednak faktu, że to opowiadanie jest dość zabawne i jeśli po przeczytaniu wszystkich dostępnych opowiadań i powieści zatęsknicie za tymi bohaterami, to droga będzie miłym powrotem do ich przygód i spraw. Ale tylko tyle.

Jak czytać „Wiedźmina” – alternatywny sposób czytania cyklu

Sposób jest o tyle dobry, że z grubsza jest on zgodny z zamysłem autora i czasem publikacji. Jednak fani na licznych formach poświęconych twórczości Sapkowskiego ustawili wszystkie dzieła w kolejności chronologicznej, porządkując nawet opowiadania. Oczywiście nie powinniśmy przywiązywać się do tej chronologii, bo w wielu przypadkach nie jest ona kluczowa, pozwala natomiast z grubsza uszeregować wydarzenia z życia wiedźmina Geralta. Poniższe zestawienie pochodzi z tej strony.

  • „Droga, z której się nie wraca”
  • „Ziarno prawdy”
  • „Mniejsze zło”
  • „Kraniec świata”
  • „Ostatnie życzenie”
  • „Kwestia ceny”
  • „Wiedźmin”
  • „Głos rozsądku”
  • „Granica możliwości”
  • „Okruch lodu”
  • „Wieczny ogień”
  • „Trochę poświecenia”
  • „Miecz przeznaczenia”
  • „Coś więcej”
  • 5 tomów sagi
  • „Coś się kończy, coś się zaczyna”

Pamiętajcie jednak, że docieranie do chronologii jest zadaniem dość karkołomnym i niepozbawionym możliwych błędów i niespójności. Nie zmienia to jednak faktu, że przy ponownej lekturze warto sprawdzić, jak taka metoda czytania działa w praktyce.

Teksty, które musisz przeczytać:

Dołącz do dyskusji (8)

61 odpowiedzi na “Przygotowujesz się do oglądania serialu Netfliksa? Sprawdź, od czego zacząć przygodę z książkowym Wiedźminem”

  1. 1. „Droga, z której się nie wraca”
    2. „Ziarno prawdy” (Opowiadania)
    3. „Mniejsze zło” (Opowiadania)
    4. „Kraniec świata” (Opowiadania)
    5. „Ostatnie życzenie” (Opowiadania)
    6. „Sezon burz” (Powieści)
    7. „Kwestia ceny” (Opowiadania)
    8. „Wiedźmin” (Opowiadania)
    9. „Głos rozsądku” (Opowiadania
    10. „Granica możliwości” (Opowiadania)
    11. „Okruch lodu” (Opowiadania)
    12. „Wieczny ogień” (Opowiadania)
    13. „Trochę poświęcenia” (Opowiadania)
    14. „Miecz przeznaczenia” (Opowiadania)
    15. „Coś więcej” (Opowiadania)
    16. Krew elfów,
    17. Czas pogardy,
    18. Chrzest ognia,
    19. Wieża jaskółki,
    20. Pani jeziora.
    21. „Coś się kończy, coś się zaczyna” (Opowiadania)

    • Na bezrybiu i rak ryba…
      Z braku laku dobry i makaron…
      Jak jest ochota to i pies kota wyłomota…
      Kto wybrzydza ten nie rucha….
      i tak dalej….

      Podsumowując: Sezon Burz mi dobrze wszedł choć jeszcze lepiej siadły niedawne opowiadania Szpony i kły (Kły i szpony?).

    • Na bezrybiu i rak ryba…
      Z braku laku dobry i makaron…
      Jak jest ochota to i pies kota wyłomota…
      Kto wybrzydza ten nie rucha….
      i tak dalej….

      Podsumowując: Sezon Burz mi dobrze wszedł choć jeszcze lepiej siadły niedawne opowiadania Szpony i kły (Kły i szpony?).

  2. Trochę żałuję, że grałem przed przeczytaniem. Wiele subtelności i nawiązań mi umknęło. Z drugiej strony to właśnie gra mnie zachęciła do czytania a sentyment zwiększał przyjemność (a więc i ocenę) z czytania.

  3. Spoko podsumowanie.
    Jakiś czas temu po skończeniu sagi wróciłem jeszcze raz do opowiadań. I utwierdziło mnie w przekonaniu, ze o ile sama saga była spoko, choć końcówka imo poleciała mocno z poziomem w dół, to jednak najlepsze były właśnie opowiadania.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

MAŁO? CZYTAJ KOLEJNY WPIS...

MAŁO? CZYTAJ KOLEJNY WPIS...